در پی راهی برای رهایی...
ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۱  

بعضی وقتها یه حرفی میزنم که قبلش بهش فکر هم کردم و خلاصه یه جورایی ارزیابی شده. اما بعدش اگه عکس العمل متناسب با منظورم رو بصورت شفاف نبینم بازم فکر میکنم: نباید اونجوری میگفتم؟! نکنه باید توضیح بیشتری میدادم. اصلا شاید نمیگفتم بهتر بود... این تازه یه دسته از فکراییِ که میکنم. تو مایه های قطره از دریا!

اینه که کلا زیاد حرف نمیزنم. گوش دادن رو ترجیح میدم.